حالوهوای «معما» نوستالژیک و دلگیر و عاشقانه است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۱۸ ضرب در دقیقه)، در گامِ A major، انرژیِ ۴۰٪، رقصپذیریِ ۳۹٪، و حسِ مثبتِ ۵۴٪. برای دلشکستگی و دورهمی انتخابِ خوبی است. اثری از عباس قادری، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ درباره عاشقی است که پس از جدایی از معشوق، با دلتنگی و امید به بازگشت او، خاطرات گذشته را مرور میکند و سوگند میخورد که هرگز او را فراموش نخواهد کرد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: دلشکستگی، دلتنگی، امید، نوستالژی، جدایی، خاطره، عشق. حسِ غالبِ آن دلتنگی است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، دلشکستگی، تأمل.
صحنهٔ روایت: در دل شبها و خاطرات گذشته. راوی اولشخص است، خطاب به معشوق دور. تصویرهای کلیدی: قلب ذوبشده، شبها، نگاه، اشک، بازگشت روزگار.
خطِ ماندگارِ آهنگ «حاله من حالى» است که ۱۳ بار تکرار میشود.
نسخهٔ بیکلامِ «معما» از عباس قادری روی ایران دی یو موجود است — همان اجرا، بدونِ خوانندگی. صدا با جداسازیِ منبع از خودِ فایل استخراج شده، نه از یک نسخهٔ کارائوکهٔ آماده؛ پس ساز و تنظیمِ اصلی دستنخورده میماند.
برای تمرینِ خوانندگی، کارائوکه، یا وقتی فقط موسیقی میخواهی بیآنکه کلامی باشد. نسخهٔ فقطآواز (آکاپلا) هم از همان جداسازی در دسترس است.