حالوهوای «The Poets Cry For More» دلگیر و نوستالژیک و رؤیایی است، با تمپوی تند (۱۵۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ B minor، انرژیِ ۶۶٪، رقصپذیریِ ۵۵٪، و حسِ مثبتِ ۴۲٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Being as an Ocean، از دههٔ ۲۰۲۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ دربارهٔ بیخانمانی روحی و اشتباهات انسانی است؛ از عشقهای از دست رفته و سوگندهای شکسته میگوید و در نهایت به امید رستاخیز و رشد دوباره اشاره دارد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: دلتنگی.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: تأمل، شبِ دیروقت، تفکر.
صحنهٔ روایت: بیابان و فضای درونی/خاطرات. راوی ترکیبی است، خطاب به بلوط افتاده و همهٔ انسانها. تصویرهای کلیدی: بلوط افتاده، آتش، بیابان، خانهٔ گرم، دانه و درخت بلوط.
خطِ ماندگارِ آهنگ «Oh fallen acorn, lost and alone» است که ۲ بار تکرار میشود.
نسخهٔ بیکلامِ «The Poets Cry For More» از Being as an Ocean روی ایران دی یو موجود است — همان اجرا، بدونِ خوانندگی. صدا با جداسازیِ منبع از خودِ فایل استخراج شده، نه از یک نسخهٔ کارائوکهٔ آماده؛ پس ساز و تنظیمِ اصلی دستنخورده میماند.
برای تمرینِ خوانندگی، کارائوکه، یا وقتی فقط موسیقی میخواهی بیآنکه کلامی باشد. نسخهٔ فقطآواز (آکاپلا) هم از همان جداسازی در دسترس است.