حالوهوای «Tanhayi» دلگیر و نوستالژیک و رؤیایی است، با تمپوی متوسط (۹۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ F# minor، انرژیِ ۹۳٪، رقصپذیریِ ۷۲٪، و حسِ مثبتِ ۴۴٪. برای دورهمی و خواب انتخابِ خوبی است. اثری از Mehyad، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ درباره تنهایی و دلتنگی برای یک دوست یا برادر از دست رفته است که راوی از او میخواهد گاهی به دیدارش بیاید و در شبهای سرد کنارش باشد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، نوستالژی، دوستی، دلتنگی، خلوت، دروننگری. حسِ غالبِ آن اندوه است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، دلشکستگی، تأمل، روزِ بارانی.
صحنهٔ روایت: شب، خیابانهای شهر، فضای سرد و برفی. راوی اولشخص است، خطاب به رفیق یا برادر از دست رفته. تصویرهای کلیدی: آسمان، سنگ فرش کوچه، تاج تنهایی، برف و باران، عکس در قاب.
خطِ ماندگارِ آهنگ «تنم ی آرزو نترس از آسمون» است که ۴ بار تکرار میشود.
نسخهٔ بیکلامِ «Tanhayi» از Mehyad روی ایران دی یو موجود است — همان اجرا، بدونِ خوانندگی. صدا با جداسازیِ منبع از خودِ فایل استخراج شده، نه از یک نسخهٔ کارائوکهٔ آماده؛ پس ساز و تنظیمِ اصلی دستنخورده میماند.
برای تمرینِ خوانندگی، کارائوکه، یا وقتی فقط موسیقی میخواهی بیآنکه کلامی باشد. نسخهٔ فقطآواز (آکاپلا) هم از همان جداسازی در دسترس است.