آهنگ «Radiohead (1995)» از آلبومِ «The Bends» (۱۹۹۵) است. از ۱۲ آهنگِ این آلبوم، ۱۱ تا در ایران دی یو هست.
حالوهوای «Radiohead (1995)» دلگیر و تاریک و پرانرژی است، با تمپوی تند (۱۶۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ D# major، انرژیِ ۸۱٪، رقصپذیریِ ۶۷٪، و حسِ مثبتِ ۶۵٪. برای دلشکستگی و دورهمی انتخابِ خوبی است. اثری از Radiohead، از دههٔ ۱۹۹۰.
دربارهٔ این آهنگ
ترانهای دربارهٔ فردی خودویرانگر و مغرور که با سرعت و خطر خود را نابود میکند و راوی با اضطراب از او میخواهد که رهایش نکند و تنها نگذارد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، هویت.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، رانندگی، دلشکستگی.
صحنهٔ روایت: جاده و موتورسواری در لحظههای پرخطر. راوی ترکیبی است، خطاب به خطاب به شخصی مغرور و خودویرانگر. تصویرهای کلیدی: موتورسواری، پرش و فرود، آینهٔ شکسته، زمین زیر پا، خشک شدن و فروپاشی درون.
خطِ ماندگارِ آهنگ «Don't leave me high» است که ۷ بار تکرار میشود.